Βελονισμός στον αθλητισμό

Βελονισμός στον αθλητισμό

$

Είναι πλέον επιστημονικά αποδεδειγμένο και γνωστό σε όλους  πως η σωματική άσκηση επιφέρει ευεργετικά αποτελέσματα όχι μόνο στη σωματική υγεία αλλά και την ψυχική. Παράλληλα, δρά προληπτικά ή και θεραπευτικα έναντι κάποιων χρόνιων παθήσεων.

Τα σημαντικότερα οφέλη από τη συχνή (μισή έως μία ώρα, τρεις φορές την εβδομάδα) κατά κύριο λόγο αερόβια άσκηση είναι τα ακόλουθα:

Θωράκιση του ανοσοποιητικού συστήματος

Βελτίωση της καρδιακής λειτουργίας

Βελτίωση της αναπνευστικής ικανότητας των πνευμόνων

Διατήρηση και μείωση του σωματικού βάρους αναλόγως με την ένταση και συνότητα της άσκησης

Επιβράδυνση της εμφάνισης οστεοπόρωσης και βιολογικής φθοράς

Ενίσχυση της ψυχικής υγείας

Επίσης βοηθά σημαντικά ασθενείς με χρόνια προβλήματα υγείας όπως καρδιαγγειακές παθήσεις, αρτηριακή υπέρταση, σακχαρώδη διαβήτη, ώστε να έχουν υπο έλεγχο τις παθήσεις τους ακόμη και μετά από μείωση της φαρμακευτικής αγωγής που λαμβάνουν.

Πολύ συχνά όμως οι τραυματισμοί είναι αναπόφευκτοι, είτε γιατί η άσκηση σε ορισμένους αρχίζει σε μεγαλύτερες ηλικίες, είτε διότι δεν γνωρίζουν την αναγκαιότητα της προθέρμανσης και της αποθεραπείας, παραλείποντας να ζητήσουν συμβουλή/βοήθεια από κάποιον ειδικό, είτε γιατί (ιδιαίτερα οι νεώτερες ηλικίες) κυνηγούν τα γρήγορα αποτελέσματα μη λογαριάζοντας τις πιθανές επιπτώσεις στην υγεία τους. Βέβαια, οι τραυματισμοί είναι συχνοί όχι μόνο σε ερασιτέχνες αθλούμενους αλλά και σε αθλητές, επαγγελματίες ή μη. Έχουμε συνεπώς τραυματισμούς που οφείλονται σε υπερ-καταπόνηση (επιδιώκοντας μια διάκριση, ένα μετάλλιο, μια καλύτερη μεταγραφή με τα συνεπαγόμενα οικονομικά οφέλη). Συχνά δε, γίνεται και χρήση απαγορευμένων ουσιών, αναβολικών και αυτό κατά κανόνα έχει άσχημες συνέπειες στη μετέπειτα υγεία και ζωή πολλών αθλητών.

Ο βελονισμός έχει εξαιρετικά αποτελέσματα στην θεραπεία των τραυματισμών από άθληση αλλά και στη βελτίωση της αθλητικής επίδοσης.

Η Δυτική Ιατρική, όσον αφορά στην αντιμετώπιση τραυματισμών, περιορίζεται στη χορήγηση αναλγητικών κυρίως αντιφλεγμονωδών, παρακεταμόλης, μυοχαλαρωτικών κορτιζοειδών και σε σύσταση φυσικοθεραπείας. Όσον αφορά στα φαρμακευτικά σκευάσματα, οι παρενέργειες αυτών λίγο-πολύ είναι γνωστές και όντως επικίνδυνες: ηπατική και νεφρική νόσος, κίνδυνος αιμορραγίας του πεπτικού, απορρύθμιση της αρτηριακής υπέρτασης και του σακχαρώδη διαβήτη κ.ά. Όσον αφορά στις φυσικοθεραπείες, κυρίως αναφέρομαι στις χειρομαλάξεις-μασάζ, σύμφωνα με πολλές μελέτες τα αποτελέσματά τους είναι σύντομης διάρκειας και μικρού μεγέθους.

Ο βελονισμός από την άλλη, ως ολιστική θεραπεία, στοχεύει στην επίτευξη της ισορροπίας της λειτουργίας όλου του οργανισμού.

Κατά συνέπεια αντιμετωπίζει με ξέχωρο τρόπο κάθε έναν ασθενή, ανάλογα με τη μορφή του πόνου που βιώνεται (αμβλύς, διαξιφιστικός, «ακτινοβολών» πόνος), λαμβάνοντας υπόψη παραμέτρους  όπως τη χρονιότητα (είναι ο πόνος είναι οξύς, υπο-οξύς, χρόνιος, υποτροπιάζων), εξετάζοντας το πότε εμφανίζεται (μέρα , νύχτα, όντας ο πάσχων σε κίνηση ή σε ηρεμία,) βλέποντας τη στάση που παίρνει το σώμα όταν εκδηλώνεται ο πόνος (γέρνει προς τα εμπρός, κάνει λόρδωση και είναι ο πάσχων οποσθότονος).

Τώρα, όσον αφορά στη βελτίωση των αθλητικών επιδόσεων μέσω του βελονισμού, οι επιστημονικές μελέτες είναι πολλές και μιλούν για εξαιρετικά αποτελέσματα.

Εγώ προσωπικά, σε συνεργασία με τον κύριο Ηλία Ζαχαρόγιαννη, Καθηγητή στο Τμήμα Εργοφυσιολογίας των ΤΕΦΑΑ και με την κυρία Άγγελα Τσοπανίδου, Λέκτορα στα ΤΕΦΑΑ, εκπονίσαμε μια μελέτη με τίτλο EFFECT OF ACUPUNTURE IN PHYSIOLOGICAL PARAMETERS AND ENDURANCE RUNNING PERFORMANCE η οποία δημοσιεύθηκε σε ένα από τα μεγαλύτερα αθλητικά περιοδικά , το “the journal of sports medicine and physical fitness” .

Πρόκειται για την πρώτη σε παγκόσμιο επίπεδο μελέτη που πραγματοποιήθηκε σε ερασιτέχνες αθλούμενους και όχι σε επαγγελματίες αθλητές. Τα αποτελέσματα της εφαρμογής του βελονισμού για τη βελτίωση των επιδόσεων ήταν εξαιρετικά και δείχνουν σημαντική αύξηση στις περισσότερες παραμέτρους, σε δρομείς των 3.000 μέτρων.

Πρέπει για μια ακόμη φορά να τονισθεί ότι μέσω του βελονισμού επιτυγχάνεται βελτίωση των επιδόσεων σε αθλούμενους και σε επαγγελματίες αθλητές χωρίς την εμφάνιση παρενεργειών και κινδύνων για την υγεία.